Powrót do listy
Henryk Drzymalski
< Zobacz poprzedniZobacz następny >

Urodzony 12 czerwca 1947 roku w Bydgoszczy, zmarł 4 sierpnia 1999 roku tamże.

 

Słynął z ambicji na korcie, nie odpuszczał żadnej piłki. Niemal przez całą karierę (zakończoną w 1984 roku) bronił barwy klubów bydgoskich, ale był wychowankiem Startu Grudziądz. W czasie obowiązkowej wówczas służby wojskowej tenisista Zawiszy (1967–1969), a następnie Polonii. Zdobył 24 tytuły mistrza Polski (siedmiokrotnie w singlu i deblu podczas tego samego turnieju!) i 2 w MMP. Przez 14 sezonów klasyfikowany w czołowej dziesiątce singlowego rankingu PZT, w tym aż 10 razy z rzędu w pierwszej trójce, ale tylko raz – tuż przed zakończeniem kariery – na miejscu pierwszym. Bo dominował na krajowych kortach w czasach Wojciecha Fibaka, gdy ten startował za granicą.

W daviscupowej reprezentacji bilans ma wyraźnie ujemny, ale walczył przeciwko wielkim graczom swojej epoki, jak Szwed Björn Borg, Włosi Corrado Barazzutti, Paolo Bertolucci i Adriano Panatta czy reprezentujący CSRS Czech Jan Kodeš. Brązowy medalista Mistrzostw Europy w Belgradzie 1980 w grze podwójnej (z Tadeuszem Nowickim), ćwierćfinalista w grze pojedynczej w Sopocie w roku 1979.

 

W 1984 wyjechał do Turcji, gdzie był grającym trenerem klubowym i związkowym.


Kluby: Start Grudziądz, Zawisza Bydgoszcz, Polonia Bydgoszcz.

Trenerzy: Edmund Kucharski, Henryk Hoffman


W Wielkim Szlemie ani w zawodowych turniejach nie grał.


Puchar Davisa: 19751983; 11 spotkań, 5 zwycięstw / 17 porażek – singiel 4/13, debel 1/4.


Klasyfikacja PZT: 8. (1970), 10. (1971), 10-11. (1972), 5. (1973), 3. (1974–1978), 2. (1979 i 1980), 3. (1981), 2. (1982), 1. (1983).

Tytuły mistrza Polski (bez MMP): 24 + 1 ex aequo.

Narodowe MP – singiel: 6 razy zwycięzca (1974 i 1979–1983); debel: 8 razy zwycięzca (z Wojciechem Fibakiem 1974 i 1975, Tadeuszem Nowickim 1977–1980 oraz Witoldem Meresem 1981 i 1982 ); mikst: 2 razy zwycięzca (z Małgorzatą Rejdych 1977 i Danutą Szwaj 1978) oraz zwycięzca ex aequo (z Jolantą Rozalą 1979 – finału nie rozegrano).

Halowe MP – singiel: 5 razy zwycięzca (1978–1980, 1982 i 1983); debel: 3 razy zwycięzca (z Nowickim 1979, Andrzejem Wiśniewskim 1980 i Meresem 1982).

Międzynarodowe MP – singiel: 2 razy zwycięzca (1980 i 1981).


Galeria

Powrót do listy