Urodzona 6 lutego 1962 roku
w Warszawie, zmarła 28 grudnia 1990 roku.
Już jako juniorka była czołową rakietą kraju, tworzyła parę
młodych-zdolnych ze starszą o rok Iwoną Kuczyńską. W 1979 roku wysłano je nawet
na Florydę na turniej Orange Bowl (nieoficjalne mistrzostwa świata do lat 18),
co było nie lada sensacją, bo w PRL zawsze brakowało twardych walut dewizowych
na takie sportowe eskapady – zwłaszcza młodzieży.
Do pierwszej dziesiątki polskich seniorek trafiła już w wieku zaledwie szesnastu
lat. I nie wypadła z niej przez dekadę, trzy razy będąc liderką listy
klasyfikacyjnej PZT na koniec sezonu. Przedtem również trzy razy, i to z rzędu
(1978–1980), została mistrzynią Polski juniorek (nie jest to jednak rekord, bo
Monika Waniek dokonała tego CZTERY razy!!!). Występowała w reprezentacji młodzieżowej
(Puchar Soisbault) i seniorskiej (Puchar Federacji). Szczytem jej kariery był sezon
1984, w którym wywalczyła wszystkie pięć możliwych do zdobycia krajowych tytułów
– to jedyny taki wyczyn w historii naszego tenisa. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych
występowała już głównie we Włoszech i Niemczech, ale w ligach, a nie w
zawodowych turniejach.
Nie przerywając wyczynowej gry w tenisa ukończyła italianistykę na
Uniwersytecie Jagiellońskim. Wyszła za mąż za Piotra Pawełczyka, również
tenisistę, ligowego gracza Piasta Gliwice. Zginęli razem w wypadku, gdy w
okolicach miejscowości Ochaby na Śląsku Cieszyńskim w ich samochód uderzył
pojazd jadący z przeciwka… Pamięci pary tenisistów poświęcono gliwicki Memoriał
Doroty Dziekońskiej i Piotra Pawełczyka – do 2004 roku był to turniej w
obsadzie krajowej, następnie, w latach 2005–2006, rozgrywany jako
międzynarodowa impreza z cyklu ITF Circuit.
Kluby: Chemik Kędzierzyn-Koźle, Piast Gliwice.
Trenerzy: Wanda Ostrowska, Ireneusz Łyżwiński.
Puchar Federacji: 1980; 3 spotkania, 2 zwycięstwa / 2 porażki – singiel
1/1, debel 1/1.
Klasyfikacja PZT: 3. (1978), 9. (1979), 7. (1980), 1. (1981
i 1982), 4. (1983), 1. (1984), 2. (1985), 3. (1986), 7. (1987).
Tytuły mistrzyni Polski
(bez MMP): 11.
Narodowe MP – singiel: zwyciężczyni (1984) oraz 2 razy finalistka
(1981 i 1985); debel: 3 razy zwyciężczyni (z Jolantą Rozalą 1980 oraz Danutą
Szwaj 1983 i 1984) oraz finalistka (ze Szwaj 1981); mikst: zwyciężczyni
(z Tomaszem Maliszewskim 1984) oraz 2 razy finalistka (z Zenonem Rode 1981 i
Maliszewskim 1986).
Halowe MP – singiel: 2 razy zwyciężczyni (1982 i 1984) oraz finalistka (1987); debel: 4 razy zwyciężczyni (z Danutą Szwaj 1980, Elżbietą Żaboklicką 1984 i 1986 oraz Magdaleną Mróz 1989) oraz 2 razy finalistka (ze Szwaj 1982 i Żaboklicką 1984).
Międzynarodowe MP – debel: zwyciężczyni (z Danutą Szwaj 1983) oraz finalistka (z Iwoną Kuczyńską 1980).