Powrót do listy
Alicja Rosolska
< Zobacz poprzedniZobacz następny >

Urodzona 1 grudnia 1985 roku w Warszawie.

 

Najwyżej klasyfikowana (23. WTA) i najbardziej utytułowana polska deblistka w erze Open (od 1968 r.) – wielkoszlemowa półfinalistka, zwyciężczyni 9 turniejów WTA Tour i 14 ITF Circuit. Najdłużej (2003–2011) w grze podwójnej tworzyła parę z Klaudią Jans-Ignacik – osiągnęły razem 8 finałów turniejów WTA Tour (wygrały 1), zdobyły 3 tytuły mistrzyń Polski. W Pucharze Federacji mają wspólny bilans najlepszy ze wszystkich naszych reprezentantek: 14 zwycięstw / 8 porażek, a Rosolska jest w ogóle najlepszą polską deblistką tych rozgrywek (28/13). Była również w składzie na najwięcej międzypaństwowych spotkań (41) i gra w Fed Cupie najdłużej (16 edycji w latach 2003–2023). Ona i Jans-Ignacik to wśród Polek jedyne trzykrotne olimpijkifinalistki turnieju Wielkiego Szlema (US Open 2018) w mikście. Mimo iż specjalizuje się w grach podwójnych, była także singlową mistrzynią i wicemistrzynią Polski w hali oraz wicemistrzynią na kortach otwartych. W okresie 2001–2007 objęta programem finansowego wsparcia w PZT-Prokom Teamie. Ograniczeniem przed odnoszeniem jeszcze większych sukcesów były/są jej warunki fizyczne – 166 cm wzrostu bardzo utrudnia groźniejsze serwowanie. No, chyba że ma się tak nieprzeciętny talent, jakim została obdarzona Ashleigh Barty…

Poczynając od 2007 roku młodsza z sióstr Rosolskich (rok starsza Aleksandra także grała zawodowo w tenisa, doszła do 309. miejsca w deblowym rankingu WTA) wzięła udział w 53 kolejnych imprezach wielkoszlemowych. Tą ostatnią z serii był Australian Open 2020, a następne starty w najbardziej prestiżowych turniejach wstrzymała przerwa macierzyńska (w 2017 r. poślubiła jednego ze swych trenerów, Brytyjczyka Johna Daniela Championa). Mamą synka Karola została tuż przed świętami Bożego Narodzenia 2020, a karierę wznowiła podczas Roland Garros 2021. Ponownie zawiesiła ją jesienią 2023, gdyż spodziewa się drugiego dziecka. 

 

Klub: Warszawianka.

Trenerzy: Jarosław Krajowski-Kukiel, Paweł Ostrowski, Maciej Domka, Dan Champion (mąż).

 

Zawodowa tenisistka: od 2002. Dotychczasowe (do 2 kwietnia 2024) osiągnięcia: najwyższe miejsca w rankingu WTA – singiel: 636. (09.06.2003); debel: 23. (10.06.2019); bilans  singiel: 45/100; debel: 434/514; zarobki: 2 mln. 141 tys. 928 dol.


Wyniki w Wielkim Szlemie i WTA Finals w deblu (w singlu nie grała):

Australian Open: 2 razy 1/8 finału (z Andreją Klepač SLO 2012 i Gabrielą Dabrowski CAN 2015), 7 razy 1/16 (z Klaudią Jans POL 2009 i 2010 oraz Katarzyną Piter POL 2014, Nao Hibino JPN 2017 i 2022, Abigail Spears USA 2018, Eri Hozumi JPN 2019 i Danielle Collins USA 2020), 5 razy 1/32 (z Marią Emilią Salerni ARG 2008, Jans 2011, Tamarine Tanasugarn THA 2013, Dabrowski 2016 i Erin Routliffe NZL 2023).

Roland Garros: 3 razy 1/8 finału (z Oksaną Kałasznikową GEO 2013, Nao Hibino JPN 2017 i Erin Routliffe NZL 2022), 5 razy 1/16 (z Klaudią Jans POL 2007 i 2009 oraz Martą Domachowską POL 2008, Gabrielą Dabrowski CAN 2014 i Zhaoxuan Yang CHN 2019), 8 razy 1/32 (z Jarosławą Szwiedową KAZ 2010, Jans 2011, Andreją Klepač SLO 2012, Dabrowski 2015, Nicole Melichar USA 2016, Abigail Spears USA 2018, CoCo Vandeweghe USA 2021 i Cristiną Bucșą ESP 2023).

Wimbledon: półfinał (z Abigail Spears USA 2018), ćwierćfinał (z Erin Routliffe NZL 2022), 6 razy 1/16 finału (z Tatianą Perebijnis UKR 2008, Klaudią Jans POL 2009, 2011 i 2012 oraz Zi Yan CHN 2010 i Astrą Sharmą AUS 2019), 8 razy 1/32 (z Jans 2007, Olgą Goworcową BLR 2013, Gabrielą Dabrowski CAN 2014 i 2015 oraz Nao Hibino JPN 2016 i 2017 oraz Magdą Linette POL 2021 i Ludmiłą Kiczenok UKR 2023).

US Open: 2 razy 1/8 finału (z Klaudią Jans 2008 i Gabrielą Dabrowski CAN 2014, ), 8 razy 1/16 (z Jans 2007 i 2009 oraz Jarmilą Gajdosovą AUS 2012 i Danką Kovinić MNE 2016, Nao Hibino JPN 2017, Shuai Peng CHN 2019, Eri Hozumi JPN 2021 oraz Erin Routliffe NZL 2022), 5 razy 1/32 (z Chanelle Scheepers RSA 2010, Jans 2011, Oksaną Kałasznikową GEO 2013, Dabrowski 2015 i Abigail Spears USA 2018); mikst: finalistka (z Nikolą Mekticiem CRO 2018).

WTA Finals: 2018, z Abigail Spears USA – para rezerwowa (nie wystąpiły).


WTA Tour – debel: 9 razy zwyciężczyni (każdy tytuł z inną partnerką: Viña del Mar 2008 z Līgą Dekmeijere LAT, Marbella 2009 z Klaudią Jans, Budapeszt 2011 z Anabel Mediną Garrigues ESP, Monterrey 2015 z Gabrielą Dabrowski CAN, Båstad 2016 z Andreeą Mitu ROM, St. Petersburg 2017 z Jeļeną Ostapenko LAT, Monterrey 2017 z Nao Hibino JPN, Nottingham 2018 z Abigail Spears USA i Charleston 2019 z Aną-Lena Groenefeld GER); 16 razy finalistka (7 z Jans: Sopot 2004, Warszawa i Palermo 2005, Brisbane 2009 i 2011, Linz 2009 i Bruksela 2011, 3 razy z Erin Routliffe NZL: St. Petersburg 2022, Bad Homburg 2022 i Ostrawa 2022 oraz z Zheng Jie CHN: Bruksela 2012, Heather Watson GBR: Québec City 2012, Dabrowski CAN: Linz 2013, Alizé Cornet FRA: Stanford 2017, Eri Hozumi JPN: Sydney 2019, Katarzyną Kawą: Warszawa 2022).


ITF Circuit – debel: 14 tytułów (2002–2016).


Puchar Federacji: 2004–2006, 2008–2015 i 2018–2023; 41 spotkań, 28 zwycięstw / 13 porażek – singiel 0/0, debel 28/13.

United Cup: 2023; 2 spotkania, 0 zwycięstw, 2 porażki – singiel 0/0, mikst 0/2.

Igrzyska olimpijskie (3): Pekin 2008 i Londyn 2012 (oba razy debel z Klaudią Jans-Ignacik, I rundy) oraz Tokio 2020 (debel z Magdą Linette, I runda).

Uniwersjada: Belgrad 2009 (srebro w deblu, z Klaudią Jans).

 

Klasyfikacja PZT: 7. (2003), 10. (2004), 9. (2006).

Tytuły mistrzyni Polski: 7.

Narodowe MP – singiel: finalistka (2006); debel: 2 razy zwyciężczyni (z Klaudią Jans 2005 i 2006) oraz 2 razy finalistka (z Moniką Schneider 2003 i Aleksandrą Rosolską 2004); mikst: zwyciężczyni (z Pawłem Diłajem 2005).

Halowe MP – singiel: zwyciężczyni (2005) oraz finalistka (2003); debel: 3 razy zwyciężczyni (z Jans 2004 oraz Ale. Rosolską 2005 i 2006) oraz finalistka (z Katarzyną Siwosz 2002).

Galeria

Powrót do listy