Urodzona 11 października 2001 roku w Dąbrowie Górniczej.

Leworęczna zawodniczka o bardzo urozmaiconym stylu gry, którym nadrabia skromne warunki fizyczne (tylko 164 cm wzrostu). I właśnie ten sposób rozgrywania punktów, którym maksymalnie wybija z rytmu większe i silniejsze przeciwniczki, był podstawą jej oszałamiającego sukcesu podczas turnieju Roland Garros 2026. W niespełna 3 tygodnie wygrała 9 meczów, tracąc w nich zaledwie 1 seta, i przez kwalifikacje doszła aż do wielkoszlemowego finału! Na paryskich kortach nigdy nie udało się to żadnej kwalifikantce, a w Wielkim Szlemie podobnego wyczynu dokonała tylko Emma Raducanu w US Open 2021. Chwalińska ze 114. miejsca w klasyfikacji WTA awansowała na 21., stając się nie tylko 12. Polką w Top 100 w erze Open, ale od razu 4. polską kobiecą rakietą w historii notowań komputerowego rankingu. Została też aktualną wiceliderką Biało-Czerwonych – przed nią jest tylko Iga Świątek. Za ten spektakularny debiut w turnieju głównym Roland Garros zarobiła dwa razy tyle, co przez ponad 7 lat dotychczasowej zawodowej kariery...  

W tenisa zaczęła grać w wieku 7 lat. W 2015 roku drużyna z Mają w składzie triumfowała w halowych mistrzostwach Europy do lat 14. Wygrała wszystkie pięć meczów, w których brała udział – trzech singlowych oraz dwóch deblowych. W letniej edycji tych zawodów wraz z koleżankami zdobyła brązowy medal. W 2015 roku w parze z Igą Świątek wywalczyła tytuł mistrzyni Europy młodzików w grze podwójnej, a rok później para ta osiągnęła triumf w kategorii kadetek. W 2016 roku była członkinią reprezentacji, która zwyciężyła w rozgrywkach Junior Fed Cup. W styczniu 2017 wygrała AGL Loy Yang Traralgon Junior International (Grade 1) w grze podwójnej w parze z Igą Świątek, a w Australian Open do lat 18 z tą samą partnerką przegrały mecz finałowy. W lipcu 2017 triumfowała (bez straty seta) w mistrzostwach Europy kadetek w grze pojedynczej. Rok później zdobyła srebro (w grze pojedynczej) i brąz (w deblu, z Weroniką Falkowską) podczas mistrzostw Europy juniorek.

W rozgrywkach seniorskich konsekwentnie walczyła o wejście do pierwszej setki rankingu WTA. W sezonie 2021 zawiesiła na kilka miesięcy karierę z powodu depresji. Na początku 2025 roku była w składzie reprezentacji Polski, która doszła do finału United Cup – wychodziła na kort do miksta w rozstrzygniętych już na naszą korzyść spotkaniach ćwierć- i półfinałowych (z Wlk. Brytanią i Kazachstanem) i oba te mecze wraz z Janem Zielińskim wygrała.

Kluby: CSiR Dąbrowa Górnicza, BKT Advantage Bielsko-Biała.

Trenerzy: Paweł Kałuża (pierwszy), Jaroslav Machovsky (obecny); przygotowanie fizyczne: Maciej Ryszczuk (współpraca); drugi trener i sparingpartner: Petr Hajek;  menedżer: Piotr Szczypka.

Zawodowa tenisistka: od 2017. Dotychczasowe (do 8 czerwca 2026) osiągnięcia: najwyższe w karierze miejsce w rankingu WTA – singiel: 21. (08.06.2026 – czwarte wśród Polek w erze Open); debel: 91. (09.06.2025); bilans – singiel: 277/140; debel: 121/51; zarobki: 2 mln. 497 tys. 381 dol.

Australian Open – singiel: 1/64 finału (2025). Finalistka debla juniorek 2017 (z Igą Świątek).

Roland Garros – singiel: finał (2026).

Wimbledon – singiel: 1/32 finału (2022).

WTA Tour – singiel: 1 ćwierćfinał (2026 Cluj Napoca ROU); debel: 1 półfinał (2022 Warszawa z Jesiką Malečkovą CZE).

WTA 125 – singiel: 3 tytuły (2024 Florianópolis BRA, 2025 Montreux SUI i 2026 Oeiras POR); debel: 3 tytuły (2024: Buenos Aires ARG z Katarzyną Kawą i Florianópolis BRA z Laurą Pigossi BRA oraz 2025 Antalya TUR z Anastasią Dețiuc CZE).

ITF Circuit – singiel: 7 tytułów (2017–2024, w tym 3 w Polsce); debel: 11 tytułów (2016–2025, w tym 3 w Polsce).

Puchar Federacji: 2019–2026; 7 spotkań, 4 zwycięstwa / 4 porażki – singiel 0/1, debel 4/3.

United Cup: 2025; 2 spotkania, 2 zwycięstwa / 0 porażek – singiel 0/0, mikst 2/0.

Zwycięstwa nad zawodniczkami światowej czołówki: Olga Danilović, Beatriz Haddad Maia, Anna Kalińska, Elise Mertens, Maria Sakkari, Kateřina Siniaková, Diana Sznajder, Quinwen Zheng.

Rakieta: Head; ubiór: Lacoste; buty: On.

Kontrakty sponsorskie (na razie krótkoterminowe): XTB, Eightstone, Oshee.

Klasyfikacja PZT: 6. (2018), 5. (2019 i 2020), 9. (2021), 4. (2022), 6. (2023), 4. (2024), 6. (2025).

Tytuły mistrzyni Polski: 0 (nigdy nie grała w seniorskim finale).