Powrót do listy
Jacek Niedźwiedzki
< Zobacz poprzedniZobacz następny >

Urodzony 7 czerwca 1951 roku w Sopocie.

 

Obok Wojciecha Fibaka i Tadeusza Nowickiego nasz czołowy tenisista lat siedemdziesiątych. W 1975 roku był w finale mistrzostw Polski rywalem Fibaka, gdy ten zdobył swój jedyny singlowy tytuł, wygrywając na kortach MKT w Łodzi 7:5, 6:1, 4:6, 6:4. W tym samym sezonie Niedźwiedzki wywalczył w parze z Tadeuszem Nowickim mistrzostwo Europy w deblu. W grze podwójnej występował ponadto m.in. z takimi tenisistami jak: Björn Borg, Raúl Ramírez, Yannick Noah, Josè Higueras, Vijay i Anand Amritrajowie, Ivan Lendl, Wojciech Fibak, Balázs Taróczy, Heinz Günthardt... W wieku 26 lat wyjechał na stałe do Austrii ??? i od tej pory nie startował już w Polsce, przez co zdobył „tylko” 10 tytułów mistrza kraju (licząc singla i debla, na kortach otwartych i w hali).

Po zakończeniu kariery pozostał w tenisie jako szkoleniowiec. Ma w zakresie sportu wyczynowego licencje trenerskie Niemieckiego Związku Tenisowego (DTB) i PZT. Zajmował się graczami różnych kategorii wiekowych, w tym zawodnikami z pierwszej dziesiątki WTA czy ATP (Sylvia Hanika, Johan Kriek). Trenował austriackie drużyny daviscupowe i fedcupowe oraz męską kadrę Bahrajnu. Prowadzi (prowadził ???) w Sopocie akademię tenisową pod swoim nazwiskiem.

 

Kluby: SKT Sopot, Legia Warszawa.

Trenerzy: Stefan/Jan ??? Korneluk, ???

 

W zawodowych turniejach grywał w okresie: 1975–1982. Najwyższe w karierze miejsce w rankingu ATP – singiel: 172. (02.07.1977; dziewiąty wśród Polaków wszech czasów); debel: 854. (03.01.1983). Bilans w ATP/WCT/DC – singiel: 11/13; debel: 11/11.


Australian Open, Wimbledon i US Open: nie grał.

Roland Garros – singiel: 1/64 finału (1975).


Turnieje ATP (Grand Prix) i WCT – singiel: finał (1977 Zurych); debel: tytuł (1976 Barcelona z Wojciechem Fibakiem).


Puchar Davisa: 1971–1977; 9 spotkań, 6 zwycięstw / 9 porażek – singiel 4/5, debel 2/4.

 

Klasyfikacja PZT: 10. (1969), 6. (1970), 4. (1971), 5. (1972), 3. (1973), 1. (1974), 2. (1975), 6. (1976).

Tytuły mistrza Polski (bez MMP): 10.

Narodowe MP – singiel: 2 razy finalista (1975 i 1976); debel: 4 razy zwycięzca (z Tadeuszem Nowickim 1971–1973 i 1976) oraz 2 razy finalista (z Nowickim 1974 i 1975); mikst: finalista (z Krystyną Pilżycówną 1968).

Halowe MP – singiel: 3 razy zwycięzca (1972, 1975 i 1976) oraz finalista (1969); debel: 3 razy zwycięzca (z Nowickim 1972, 1973 i 1976).

Międzynarodowe MP – debel: 2 razy zwycięzca (z Nowickim 1972 i 1973) oraz 2 razy finalista (z Nowickim 1974 i Wiesławem Gąsiorkiem 1975).


Powrót do listy