Powrót do listy
Mieczysław Rybarczyk
< Zobacz poprzedniZobacz następny >

Urodzony 1 sierpnia 1941 roku w Warszawie, zmarł 29 lipca 1983 roku w Wiedniu.

Jego tenisową zmorą był Wiesław Gąsiorek, z którym aż pięć razy (w tym cztery z rzędu) przegrał w finałach mistrzostw Polski na kortach otwartych. Pokonać udawało mu się go tylko w hali, dzięki czemu zdobył pod dachem trzy tytuły w grze pojedynczej. Miał też swój wielki mecz w Pucharze Davisa – z Węgrami, w 1969 roku w Warszawie (3-2). Wywalczył w singlu dwa punkty, w tym na Istvanie Gulyasu, pokonując finalistę Roland Garros 1966 bez straty seta – 6:4, 6:4, 7:5.

Po zakończeniu kariery pracował jako trener w Austrii i tam zmarł na raka w wieku zaledwie 42 lat. Został pochowany na tym samym cmentarzu, co Władysław Skonecki, który odszedł półtora miesiąca wcześniej…


Klub: Warszawianka (jeden przez całą karierę).

Trenerzy: Janusz Radziwonka, Ksawery Tłoczyński, ???

 

Australian Open i US Open: nie grał.

Roland Garros – singiel: 4 razy 1/64 finału (1964, 1969, 1970, 1973); debel: 2 razy 1/16 finału (z Tadeuszem Nowickim 1969 i 1970); mikst: 2 razy 1/16 finału (z Danutą Wieczorek 1969 i Ireną Skulj YUG 1970).

Wimbledon – debel: 1/16 finału (1969) i 1/32 (oba z T. Nowickim 1970).


Puchar Davisa: 1965–1970; 4 spotkania, 5 zwycięstw / 4 porażki – singiel 4/2, debel 1/2.

 

Klasyfikacja PZT: 4-5. (1963), 4. (1964 i 1965), 2-3. (1966), 3. (1967), 2. (1968 i 1969), 3. (1970–1972), 4. (1973).

Tytuły mistrza Polski (bez MMP): 5.

Narodowe MP – singiel: 6 razy finalista (1964, 1967–1970 i 1972); debel: 2 razy zwycięzca (z Tadeuszem Nowickim 1968 i 1970) oraz finalista (z Wojciechem Fibakiem 1972).

Halowe MP – singiel: 3 razy zwycięzca (1968, 1970 i 1973) oraz finalista (1971); debel: 4 razy finalista (z Wielisławem Nowickim 1970, Adamem Mincbergiem 1971 oraz Wojciechem Fibakiem 1972 i 1973).

Międzynarodowe MP – singiel: finalista (1967); debel: finalista (z Tadeuszem Nowickim 1970).

Powrót do listy