Powrót do listy
Andrzej Licis
< Zobacz poprzedniZobacz następny >

Urodzony 10 września 1932 roku w Krakowie, zmarł 17 kwietnia 2019 w Évian (Francja).

 

Grał także m.in. w piłkę nożną, tenisa stołowego czy golfa i uprawiał łyżwiarstwo, ale sukcesy sportowe odniósł w tenisie. W 1947 roku znalazł się po raz pierwszy w czołowej dziesiątce juniorów kraju, a w 1950 zdobył mistrzostwo Polski do lat 18. Pierwszy tytuł w singlu seniorów wywalczył we Wrocławiu 1953, pokonując w pięciu setach Józefa Piątka, chociaż rywal prowadził już 6:2, 6:2, 5:2 i 40-15 przy własnym serwisie!

Wśród starszych fanów tenisa w naszym kraju do dziś trwa dyskusja: kto był lepszy – on czy Władysław Skonecki. Spór to, jak zwykle w takich okazjach, raczej akademicki, tym bardziej że dzieliło ich ponad 12 lat różnicy wieku, więc w bezpośrednich starciach młodszy Licis miał jednak łatwiej. Tenże Skonecki namawiał go na sportową emigrację (jego śladem), bo tylko w ten sposób można było wówczas zrobić w tenisie międzynarodową karierę. Licis długo się wahał, ale w końcu, w maju 1960 roku, odmówił powrotu do Polski z wyjazdu na Roland Garros i pozostał na stałe we Francji. Decyzją PZT został wówczas dożywotnio zdyskwalifikowany, co oczywiście nie przeszkodziło mu występować w najważniejszych turniejach – wielokrotnie startował na Wimbledonie i w Paryżu. W 1960 roku odpadł w I rundzie Roland Garros w pięciu setach z Rodem Laverem (zmierzającym już w tamtym sezonie po Wielkiego Szlema, którego ostatecznie zrobił po raz pierwszy dwa lata później), ale triumfował w turnieju pocieszenia, pokonując Martina Mulligana (miesiąc później finalistę Wimbledonu) i Boba Hewitta.

Studiował na Sorbonie, pracował z młodzieżą we Francuskiej Federacji Tenisowej (prowadził m.in. ekipę juniorską Francji na nieoficjalnych mistrzostwach świata Orange Bowl, z jednej z jego grup szkoleniowych wyszedł Patrice Dominguez). Później pracował jako trener tenisa w Évian na południu Francji i łączył to z inną pasją sportową – golfem, w którym z czasem został nawet zawodowcem (26. miejsce we francuskim rankingu). W 1973 roku otrzymał obywatelstwo francuskie. Wśród jego tenisowych partnerów był m.in. znany polityk Jacques Chaban-Delmas (premier Francji w latach 1969–1972).

W 2001 roku – z inicjatywy dawnych działaczy Kordiana Tarasiewicza i red. Czesława Ludwiczka – kara dyskwalifikacji została symbolicznie anulowana przez PZT, a trzy lata później Andrzej Licis uczestniczył w Katowicach w międzynarodowym turnieju weteranów.

 

Klub: Pogoń/Stal/Baildon Katowice.

Trenerzy: ???

 

Australian Open: nigdy nie wystąpił.

Roland Garros – singiel: 4 razy 1/32 finału (1957, 1960, 1961 i 1964), 5 razy 1/64 (1958, 1962, 1963, 1965 i 1966).

Wimbledon – singiel: 1/32 finału (1958), 6 razy 1/64 (1957, 1960, 1963–1965 i 1967); debel: 1/16 (z Władysławem Skoneckim 1957).

US National – singiel: 1/32 finału (1962).


Puchar Davisa: 1956–1960; 10 spotkań, 10 zwycięstw / 9 porażek – singiel 10/9, debel 0/0.


Zwycięstwa nad zawodnikami światowej czołówki: Wilhelm Bungert, Ashley Cooper, Jaroslav Drobný, Pierre Darmon, Sven Davidson, Bob Hewitt, Alfred Huber, Martin Mulligan, Kurt Nielsen, Nicola Pietrangeli, Orlando Sirola.

 

Klasyfikacja PZT: 5. (1951), 8. (1952), 2. (1953), 3. (1954), 2. (1955), 1. (1956), 2. (1957, 1958), 3-4. (1959).

Tytuły mistrza Polski (bez MMP): 9.

Narodowe MP – singiel: 4 razy zwycięzca (1953 i 1956–1958) oraz finalista (1955); debel: finalista (z Wiesławem Gąsiorkiem 1958); mikst: 2 razy zwycięzca (z Jadwigą Jędrzejowską 1956 i 1959).

Halowe MP – singiel: 3 razy zwycięzca (1953, 1956 i 1958) oraz 2 razy finalista (1954 i 1957).

Galeria

Powrót do listy